1 juni 2020

DE WERELD STAAT IN BRAND.
EN DAN EEN BLOG OVER KLEREN…

Wat deed jij toen Premier Rutte in maart de intelligente lockdown aankondigde? Smeet jij je hoge hakken in een hoek en trok je gauw een huispak aan?
Tijdens die stressvolle eerste dagen van de pandemie merkte ik dat ik me beter voelde als ik me met zorg bleef kleden. Sjaal, sieraden, schoenen, ceintuur… ik ging me thuis niet gek laten maken.
Ik bedacht een uitdaging. Zolang deze crisis duurde, mocht ik een eenmaal gedragen outfit niet herhalen. Ik moest minimaal één kledingstuk vervangen om zo een nieuwe combi te maken. Dus ja, als ik die lievelingstrui vaker wilde dragen, moest ik wel creatief worden.

Acute koopstop

Al snel realiseerde ik me dat COVID-19 me een unieke kans bood om van mijn shopverslaving af te komen. Mr Broekriem werd al jaren knettergek van de pakketjes die hier bijna dagelijks werden afgeleverd – ook al beweerde ik dat ik het meeste terugstuurde.
Opeens sloeg het nergens meer op om nog nieuwe kleren te bestellen. Ik ging toch nergens heen. Bovendien was de aandelenbeurs in elkaar gelazerd en had ik geen commerciële opdrachten meer. Een beter moment om te stoppen met shoppen was eigenlijk niet denkbaar.
Naarmate de lockdown langer duurde, ging ik eens wat intelligenter naar mijn inloopkast kijken. Ik durf hier niet op te schrijven hoeveel kledingstukken ik bezit. Misschien vertel ik dat later nog eens, als wij elkaar wat beter hebben leren kennen. (Hint: minder dan Máxima, meer dan Angela Merkel.)

Veni, vidi, vintage

In mijn kast vond ik items die ik nog nooit had gedragen, soms met de kaartjes er nog aan. Bij mij leidde elke aankoop namelijk tot een volgende aankoop en ook daar moest dan dringend weer iets ‘bij’ gevonden worden. Waarna ik de trofeeën netjes weghing en een gemakkelijke jeans aantrok. 
Diep achterin die kast vond ik serieus oude stukken, vaak van uitstekende kwaliteit. Blijkbaar hebben die vorig jaar nog mijn joy gesparkt, want ik heb ze niet weggeKondo’d. Ze blijken opeens weer hip: de nineties zijn superhot, kijk maar in de bladen. Ik ga mijn vintage-items dus een tweede kans geven, soms na een hardhandige ingreep van de kleermaker.

Alles uit de kast 

Kleren genoeg dus. En tijd in overvloed om na te denken over wat ik nou eigenlijk wil met mijn garderobe. Wat goed staat. Wat lekker zit. En hoe ik mooier buiten de lijntjes kan kleuren. Sommige nieuw bedachte combi’s waren niet direct succesvol. Gelukkig was er door de lockdown niemand om me uit te lachen.
Nou ja, mr Broekriem was er… maar die lacht me sowieso uit. En mijn kleren ziet hij niet. (Hij vraagt, als ik in een mooie jurk voor zijn neus pirouettes draai altijd belangstellend of ik misschien naar de kapper ben geweest.)

Nooit te oud om te kleren

In deze blog doe ik twee keer per week getuigenis van mijn streven om me te kleden met wat ik al heb. Daarbij laat ik zien hoe ik oudere dingen combineer met meer recente aankopen. En hoe ik duur en goedkoop en tweedehands bij elkaar draag.
De talloze keren dat ik in het verleden de modeplank heb misgeslagen komen opeens goed van pas. Daardoor kan ik – als ervaringsdeskundige – soms een handige tip geven. 

Vertel me wat jij vindt

Creatief zijn in eigen kast geeft mij enorm veel plezier. Ik hoop je te inspireren en vind het gaaf als je met me wilt meedoen. Stuur me een berichtje om te vertellen welke keuzes jij maakt als het om kleding gaat. Ik ben ook erg benieuwd wat jij vindt van ‘dimmen met het oog op duurzaamheid’. 

Vrolijke groeten,

26 oktober 2020:
De koopstop is nog steeds van kracht. Het went echt.
Zo nu en dan koop ik iets tweedehands. Dat is duurzaam, goedkoop en geeft toch de adrenalinerush van ‘iets nieuws’.
15 maart 2021:
Ik heb het gehaald! Na een heel jaar geen nieuwe kleren kopen voel ik dat ik dat best langer kan volhouden. Mijn nieuwe uitdaging is dus: nòg een jaar.